|
|
onderdelen
|
|
|
|
|
zoeken
|
|
|
|
|
winkel
|
|
|
|
|
sponsors
|
|
|
|
|
wie is online?
|
|
| We hebben 195 gasten en 13 leden online.
Je bent een anonieme bezoeker. Klik hier om in te loggen of gratis te registreren. |
|
|
|
|
In beweging komen is zo makkelijk nog niet
geplaatst door michiel op maandag 23 januari 2012 - 19:59
|
|
|
Ronald van Liemt, sponsormanager van AEGON, liet er tijdens de Nationale Roeidag geen gras over groeien. “We zijn bijzonder trots als sponsor als we zien hoeveel we bereikt hebben en hoeveel we nog kunnen bereiken. Roeien is een fantastische sport: er is nog zo verschrikkelijk veel mogelijk.” Tegelijkertijd gaf Van Liemt een waarschuwing af. De roeiwereld moest meer innoveren, zich bezighouden met aspecten als social media, groeien in kwaliteit en niet alleen kwantiteit. Echt honderd procent tevreden leek AEGON daarom niet. In mooie, lovende woorden zat een boodschap verpakt: als jullie de wil hebben om te stappen te zetten, dan doen wij als AEGON mee. Als de roeiwereld stil blijft staan, dan houdt AEGON er mee op. Het was daarom niet verrassend dat Van Liemt nog geen uitspraken deed over het na Londen aflopende contract met de KNRB.
Het thema van de Nationale Roeidag was dit jaar ‘MOVE’, oftewel: hoe krijg ik mijn vereniging in beweging? Dagvoorzitter Erik Peekel deed met een enthousiaste superbrainstorm alvast een duit in het zakje. Door alle aanwezigen drie minuten te geven om in dialoog te gaan met elkaar probeerde hij de uitwisseling van ideeën alvast wat op gang te helpen. “En zorg ervoor dat je open staat voor die ervaringen. Dat stemmetje dat achter in je hoofd zegt ‘Dat werkt vast bij Daventria, maar bij ons niet’, dat moet je even negeren. Mijn moeder zegt altijd: ‘Luisteren is iets anders dan zelf niet praten.”
De rest van de dag bestond uit een veelvoud aan workshops. De onderwerpen varieerden van de Willem-Alexanderbaan tot het toproeien richting 2016, en van de AEGON Bestuursbokaal tot het vrijwilligersbeleid op verenigingen. Vooral dat laatste kreeg een extra aandachtsimpuls door middel van een filmpje dat dagvoorzitter Peekel ’s ochtends liet zien. Ook binnen de voetbalbond blijkt het namelijk moeilijk om de vereniging in te schakelen voor vrijwilligerswerk. In de analyse van de KNVB kwam dat door de verandering waaraan verenigingen onderheven zijn: voetballers – en dus ook roeiers – hebben anno 2012 een andere band met hun club. Ze zijn lid geworden om een persoonlijke reden, en het ‘wij’-gevoel is daarom minder aanwezig dan dat het vroeger was. Het oplossen daarvan lijkt moeilijk, maar is het niet. Opdracht van het filmpje: verbind mensen met elkaar.
En het verbinden dat tijdens de Nationale Roeidag centraal stond legt meteen de vinger op de zere plek. Verspreid door het hoofdkantoor van AEGON in Den Haag zaten overal roeiers, coaches, kamprechters, bestuursleden en andere roeibetrokkenen met elkaar te overleggen. Ze praatten over de toekomst van hun vereniging, van het roeien in Nederland. Want, zoals AEGON ook al aangaf, het kan en het moet beter. Er moet met elkaar worden gewerkt aan het verspreiden van de roeisport in Nederland. Hoe kunnen we nog meer en nog beter gebruik maken van elkaar? Hoe kunnen we niet alleen vandaag samenwerken, maar ook morgen, als we weer terug zijn bij huis, haard en vereniging? Die vraag was evenwel niet direct te beantwoorden. Een kwestie als deze is ook niet zomaar in een dag op te lossen. Het helpt ook niet dat de leiding nog niet echt de leiding heeft, of dat in ieder geval niet duidelijk doet. De KNRB lijkt wat onbeholpen in dat aspect. Het is moeilijk de rechtlijnige strategie te ontdekken in de plannen die vanuit de bond worden gelanceerd. Of het nu de Dutch Rowing Business Club is of het nog te realiseren platform ‘roeifans.nl’: ze getuigen van initiatief maar niet van structuur.
Het zou lonen als de KNRB, in lijn met het thema en de invulling van de dag, zelf meer de verbindende factor zou zijn in roeiend Nederland. Niet door (in ieder geval voor het oog van de buitenwereld) met losse flodders te schieten, maar door met een afgewogen, duidelijke lijn naar buiten te treden. Tegelijkertijd zou het ook mooi zijn als verenigingen daar hun steentje aan bijdragen. Door samen met de KNRB het ‘wij’-gevoel uit te stralen. De Nederlandse roeierij als één familie, als één gezamenlijke kracht die in het nationale sportveld het roeien vooruit helpt. Niet als groep in canon schreeuwende Calimero’s die duidelijk proberen te maken wat klein en wat groot is. Op het water mag er sprake zijn van een mooie wedstrijd, van gevechten om centimeters, van het streven naar betere tijden en puike prestaties. Maar daarbuiten zou de verbondenheid moeten overheersen. Minder eilandjes, meer bruggen bouwen. Met de KNRB die optreedt als een inspirerende, enthousiasmerende kracht. Niet voor niets vroeg Van Liemt in zijn openingswoorden de verenigingen en wedstrijdorganisaties “via de roeibond contact te zoeken met AEGON.” Want de KNRB moet het voortouw nemen. Communiceren met haar verenigingen, de dialoog aangaan zonder dat die verborgen blijft.
Tegelijkertijd moeten verenigingen niet in hun schulp kruipen. Het zou bijvoorbeeld beter zijn geweest als Aegir, Skøll, Phocas en Orca in overleg waren gegaan over de roeikalender in plaats van in volle rebellie een eigen ergometerkampioenschap te organiseren. Want waar heeft roeiland Nederland meer baat bij? Een groot(s) Nederlands kampioenschap waar het overgrote deel van roeibevolking blij mee is, of een fiks aantal versplinterde, lokale wedstrijdjes? Als de roeisport wil groeien dan zal er eerder moeten worden samengewerkt in plaats van terug te vallen op de soms overheersende ‘ieder voor zich’-mentaliteit.
Tijdens de Nationale Roeidag lukte het de roeibond evenwel nog niet om de positie van primus inter pares invulling te geven. Het was min of meer typerend dat, toen de wisselprijzen aan het einde van de dag werden uitgereikt, de KNRB zichzelf een krans omhing in de eigen woonkamer. De belangrijkste trofeeën kwamen de organisator namelijk zelf toe. De prijs voor ‘de medewerker van de pers, radio en/of tv die het meest positief over roeien heeft geschreven’ ging naar de Nederlandse vrouwenacht. Waarom niet naar Telesport, voor het beschikbaar stellen van ruimte op de website voor RoeiTV-filmpjes? Waarom niet naar de VPRO voor het bieden van een podium aan roeien tijdens uitzendingen van Holland Sport? Met de uitreiking van de prijs bewees de KNRB nog te weinig buiten de eigen keuken te willen kijken. De website van de vrouwenacht heeft namelijk – hoe oprecht de berichtgeving ook is, hoe leuk de filmpjes er ook uit zien en hoe aardig de meisjes ook zijn – niks met journalistiek te maken.
Bij de vrijwilligersprijs zijn eveneens kanttekeningen te plaatsen. De jaarlijkse beloning voor ‘een persoon, groep personen, instelling of organisatie die op bijzondere wijze heeft bijgedragen aan de roeisport’ werd uitgereikt aan Bas Verberg, de verpersonificatie van de vrijwilligers van het WK onder 23. De vrijwilligersverkiezing is min of meer democratisch: voor de prijs kunnen verenigingen en individuen nominaties aanleveren. Maar dat gebeurt niet of nauwelijks. En het is jammer dat het uitbrengen van stemmen alleen mogelijk is als je daadwerkelijk naar de Nationale Roeidag komt – via je aanmeldingsformulier dus. Blijft over de eindstrijd: ruim driehonderd vrijwilligers in de ene hoek, en een viertal individuen die bibberend in de andere hoek verblijven. Een wedstrijd die geen wedstrijd is.
Vijf dagen saamhorigheid tijdens een WK onder 23 is namelijk niet hetzelfde als een jaar (of langer) jezelf lang als vrijwilliger inzetten voor een vereniging. En vice versa. Je vergelijkt appels en peren in een nodeloze verkiezing. Natuurlijk is het fantastisch dat Nederland met vrijwilligers een mooi toernooi kan neerzetten en het is goed dat je die wilt bedanken. Maar het is net zo fantastisch dat iemand zich al jarenlang hard maakt voor gehandicaptensport in zijn regio. Of iemand die al tijden de kamprechtersopleidingen verzorgd zonder daarvoor betaald te worden. Door het tegenover elkaar zetten van deze vrijwilligers ben je niet aan het verbinden, maar doe je eerder het tegenovergestelde – je maakt een wedstrijd van iets dat geen wedstrijd hoort te zijn. Het is niet voor niets dat de sportprijzen van de NOS jaarlijks onderheven zijn aan kritiek: is een medaille in de paardensport nou werkelijk minder waard dan schaatsen?
De roeiwereld moet ver weg willen blijven van hokjesdenken en van het trekken van zwarte lijnen en rasters. En AEGON wil daarbij helpen, zo maakte Van Liemt tijdens de Nationale Roeidag duidelijk. Voor de schaatswereld heeft het bedrijf als sponsor veel betekend. De naam AEGON kwam synoniem te staan aan de eenwording in de wereld van de schaats, een familie van liefhebbers van het gladde ijs. Thialf dat arm in arm meedeint op de muziek van Kleintje Pils: de symboliek kán bijna niet duidelijker. Geen wonder dat het bedrijf daarom hetzelfde verlangt van de roeisport. AEGON weet wat werkt, weet wat mogelijk is. Met de juiste saamhorigheid, met de koppen dezelfde kant op en een gezamenlijk doel dat duidelijk naar buiten wordt gebracht. Die expertise zou de Nederlandse roeiwereld, met de KNRB voorop, misschien wat meer moeten aanboren. En waarom niet juist nu? Op het moment dat die andere sportvereniging waar AEGON zich als sponsor mee bezig houdt met weinig positief nieuws kan schermen lijkt de tijd rijp om een goede beurt te maken. Tel daarbij op een aantal mooie medailles in Londen en de roeisport in Nederland heeft de beste papieren sinds jaren om echt te groeien. En te blijven bewegen.
|
|
 |  |  |
|
|
|
"In beweging komen is zo makkelijk nog niet " | Inloggen/Aanmaken van een account | 5 reacties |
|
| | De redactie neemt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van onderstaande reacties. Hou de reacties graag netjes, en bij discussies niet anoniem. |
 |
 |
Re: In beweging komen is zo makkelijk nog niet
(Score: 1)
door E.S.Driessen op maandag 23 januari 2012 - 22:32
|
Ik vind het een beetje raar dat een sponsor zich bemoeit met (technisch) beleid. Laten we het eens omdraaien: moet je (zelfde laken een pak) als spaarder (dus sponsor) bij zo'n bedrijf als Aegon eens mee aankomen. Dan lachen ze je vierkant uit (en terecht). Een sponsor heeft niks te willen. Hij gaat erin met de gedachte exposure te krijgen en als die exposure tegenvalt of geoptimaliseerd is dan kapt 'ie er ook gewoon weer mee. Net als een spaarder die zo'n hoog mogelijke rente wil hebben en anders ook weer pleitte is.
De KNRB daartegen dient dat Aegon simpelweg helemaal uit te persen for the time being. Dus zeggen: geef alleen al een miljoen aan onze prioriteitsboot en dan winnen we ook op een slechte dag goud op de OS met jouw logo internationaal breed in beeld. De sponsor die zegt dan: 'ok' of 'nee'. Maar daar houdt het dan ook op wat betreft hun bemoeienis (en know-how).
Ik word een beetje moe van die sponsors die maar denken dat ze overal verstand van hebben, ondertussen voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten (zie Engeland als tegenvoorbeeld) en dat alleen maar omdat ze als instituut een miljoenmiljard op de bank hebben staan (o nee, dat klopt niet, want ze hadden vergeten 'stappen te zetten' ten tijde van de kredietcrisis, nietwaar Van Liemt ...?)
En overigens ben ik van mening dat Kleintje Pils verwoest moet worden.
P.s. Het is 'meedeinen', Michiel.
|
Re: In beweging komen is zo makkelijk nog niet
(Score: 1)
door gs op dinsdag 24 januari 2012 - 10:53
|
|
Wat betreft de persprijs, ik ben het ermee eens dat deze toekennen aan de website van de vrouwenacht een vrij nauwe keuze is. Niet alleen omdat er in eigen land andere initiatieven zijn ontplooid die voor de verslaggeving over roeien van meer toegevoegde waarde zijn geweest - inderdaad bijvoorbeeld RoeiTV, met name de leuke verslaggeving van het EJK -, maar ook als wordt vergeleken met de beste voorbeelden van mediagebruik in het buitenland. Om het bij de roeisport te houden, met name de blog van Drew Ginn springt daarbij in het oog, die op zeldzaam eerlijke wijze bericht over zijn weg naar Londen. Zijn openheid over testresultaten, beleving van selecties, en vooral ook de eerlijkheid over de downs van topsport zie je maar zeer zelden terug in de blogs/websites andere toproeiers, en wordt dan ook gretig gelezen. Ik vind die openheid een inspirerend contrast met de meeste roeiblogs, die veelal selectief verslaggeven bij goed weer en de lastigere kwesties zoals selecties, frustraties of tegenvallende resultaten liever vermijden.
|
Re: In beweging komen is zo makkelijk nog niet
(Score: 1)
door Tinus op dinsdag 24 januari 2012 - 20:04
|
|
Hoe bepalen we of de roeisport wil groeien?
|
| |
|
|
aanmelden
|
|
|
|
|
|
gerelateerde links
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| © 1996-2012 Stichting NLroei - Luciastraat 10, 7555 VW Hengelo - tel. 074-2503534 - fax. 074-2452055 - info@nlroei.nl |
|
|
