|
|
onderdelen
|
|
|
|
|
zoeken
|
|
|
|
|
winkel
|
|
|
|
|
sponsors
|
|
|
|
|
wie is online?
|
|
| We hebben 198 gasten en 13 leden online.
Je bent een anonieme bezoeker. Klik hier om in te loggen of gratis te registreren. |
|
|
|
|
[Column] - Gorilla's in de mist
geplaatst door michiel op woensdag 18 januari 2012 - 20:18
|
|
|
Het is koud. Een kou die in je botten gaat zitten als je te lang stil staat. In de mistige lucht hangen ontelbare, nagenoeg bevroren waterdruppeltjes en op het oppervlak van de Bosbaan ligt nog net geen laagje ijs. Vanaf de loodsen is de witte brug bij de 1.500 meter nauwelijks te zien, laat staan wat zich op het water afspeelt. In zekere zin is dat ook niet erg: de Bosbaan ligt er vandaag wat verlaten bij. Geen trainende eerstejaarsploegen die al spetterend proberen te overleven, geen galmende megafoon van een coach die zijn pupil richting grote hoogten probeert te stuwen. Het is een stilte die past bij het begin van het seizoen, bij de voorbereidingen die de Nederlandse zware acht op het moment treft voor de zomer. Vandaag is weer een dag waarbij de jongens van de mannen worden gescheiden. Of in dit geval: de zilverruggen van de gewone gorilla's.
Als de klok twee uur slaat gaan de roeiers eindelijk van start. Het ene na het andere twee-zondertje roeit richting de doorstart - de honderd meter lijn - en pakt op voor hun aandeel in de trial van vandaag. Empachers, voor het overgrote deel. Een enkele verdwaalde Hudson. Bijna bij iedereen de karakteristieke rood-wit-blauwe bladen en de blauwgeblokte bondskleding. Zes kilometer hard staat op het programma. Maar de Bosbaan is slechts 2.200 meter lang, en dus moet er een mouw aan gepast worden. Bij gebrek aan meer water is er volgens het technische kader maar één oplossing: drie keer 1.900 meter hard met twee keer een onzichtbare keerboei onderweg. Alle ploegen hebben dertig seconden om zo snel mogelijk rond te maken en weer op gang te komen.
Bij de finish zorgt dat rondmaken voor bijzondere taferelen. Hijgende roeiers die, zodra René Mijnders de magische woorden 'door' heeft laten klinken, even vertwijfeld om zich heen kijken om vervolgens zo hard mogelijk beginnen te halen danwel te strijken. "Doorroeien", klinkt het een flink aantal keer als de stuurboorder van het stel niet snel genoeg reageert. En iedereen heeft zo zijn eigen strategie: wel of niet vol houden aan bakboord, drie halen extra doorroeien om dan pas de boot keren. Gelukkig slaat niemand om; het zwarte water ziet er ijskoud uit. Van iedereen is de jongere garde het meest zenuwachtig. Ze proberen zo snel mogelijk rond te maken, bang dat ze zijn om tijd te verliezen. Hoewel dat niet aan de orde is, is hun angst niet geheel onbegrijpelijk. Er staat veel op het spel: een goede beurt maken bij de trials en je staat hoger in de ranking, een stapje dichter bij een plekje in de Holland Acht.
In deze ongeveer twintig minuten durende rondvaart over de Bosbaan is het ijzig stil. Uit de mist klinken doffe klappen van riemen die in het water vallen. Als Matthijs Vellenga tussen een haal door de halfbevroren waterdruppels van zijn bril veegt kan je zijn vinger bijna over het glas horen piepen. Af en toe klinkt er uit de mist een verdwaalde oerkreet: een aanmoediging voor een ploeggenoot om het tempo mee te nemen, of juist een kreun die blijk geeft van vermoeidheid. Als het einde nadert gaat de ene na de andere ploeg 'aan'. "Kom maar, laat maar zien wat voor beest je bent", bijt Olivier Siegelaar zijn slagman Diederik Simon toe. Ook zij weten dat de winnaar van deze editie van de twee-zonder trial zich in ieder geval één dag koning van de apenrots mag noemen. Met al het bijbehorende Bokito-gedrag in de kleedkamer.
Na 5.700 meter beuken en bikkelen ligt het slagveld bezaaid met uithijgende toproeiers. Niemand weet precies wie gewonnen heeft. Waren het Rogier Blink en Mitchel Steenman? Of toch de sterk opkomende Jozef Klaassen en Sjoerd Hamburger? Als alle gele bananen weer binnen zijn gelegd verdromt iedereen zich rond het oude bondsbureau. Binnen worden stopwatches naast elkaar gelegd en tijden met elkaar vergeleken. Er heerst een zenuwachtige sfeer; je ruikt spanning en onzekerheid in de lucht. Nadat duidelijk is geworden wie vandaag de snelste was slaan Steenman en Blink zich enigszins triomfantelijk op de borst. De anderen blijven wat stiller in een hoekje hangen en overpeinzen het roeien van vandaag. Morgen weer een dag, zie je ze denken. Een nieuwe kans om de zilverruggen van hun troon te stoten.
|
|
 |  |  |
|
|
|
"[Column] - Gorilla's in de mist" | Inloggen/Aanmaken van een account | 1 reactie |
|
| | De redactie neemt geen verantwoordelijkheid voor de inhoud van onderstaande reacties. Hou de reacties graag netjes, en bij discussies niet anoniem. |
Re: [Column] - Gorilla's in de mist
(Score: 1)
door mansvdv op woensdag 18 januari 2012 - 21:16
|
ZILVERRUG - BLINKen
Logisch toch?
|
| |
|
|
aanmelden
|
|
|
|
|
|
gerelateerde links
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| © 1996-2012 Stichting NLroei - Luciastraat 10, 7555 VW Hengelo - tel. 074-2503534 - fax. 074-2452055 - info@nlroei.nl |
|
|
