Ondanks de eerdere afzegging van Olympisch kampioen Olaf Tufte (Noorwegen), de hardnekkige rugblessure van ‘vaste kracht’ Mahe Drysdale (Nieuw-Zeeland), en de toch vrij plotselinge afwezigheid van Marcel Hacker (Duitsland) had de organisatie van de Holland Beker nog een aardig veld over. Voorgenoemde Synek was uiteraard de grote favoriet, maar ook Tim Maeyens, Iztok Cop (Slovenië) en de Nederlandse skiffeur Roel Braas waren van de partij om te strijden voor de eeuwige roem. Braas was achteraf enigszins teleurgesteld over zijn vierde plek. “Het ging gewoon niet lekker. Nu moeten we maar werken naar Luzern en daar weer stappen zetten.” De tweede plek van de roeier van Okeanos vorig jaar had voor de editie van dit jaar inderdaad wat meer beloofd, maar vooral op de laatste vijfhonderd meter moest Braas afhaken. De boomlange roeier concludeerde terecht dat hij tekort was geschoten op dat laatste schakelmoment en dat hij daar nog meer op zal moeten trainen.

Het was de Sloveen Iztok Cop die Braas de laatste vijfhonderd meter terugdrong naar de vierde plaats. Dat was toch wat verrassend voor een roeier die – weliswaar dit jaar – zijn afscheid aankondigde en de afgelopen jaren niet meer vooraan heeft gevaren in een grote skiffwedstrijd. Cop reageerde na de wedstrijd laconiek. “Ik ben nog in conditie hoor! Het is niet alsof ik niets meer doe.” De Sloveen gaf wel aan dat hij blij was met het resultaat onder de zware omstandigheden op de Bosbaan. De voormalig Olympisch dubbeltweekampioen doelde daarbij op de extreme hitte en het windje tegen. Even later vertelde Cop overigens dat hij, in tegenstelling tot de vele berichten, nog helemaal niet definitief was gestopt. “Ik neem nu een jaar vrijaf”, sprak de Sloveen. “Maar als ik weer zin krijg... Ik heb jaren gewacht op het WK in Bled, en dat is nu in 2011. Nu richt ik me op de opleiding van roeitalent in Slovenië, maar ik sluit niks uit.”

“Het was echt een hele zware race”, zuchtte de nummer twee Tim Maeyens in navolging van Iztok Cop. De Belgische roeier is een van de meest efficiënte atleten van het veld der zware mannen skiffeurs. Met zijn geringe lengte en vermogen kan hij niet opboksen tegen giganten als Synek of Drysdale, maar zijn haal is van uitzonderlijke klasse. Met een grote glimlach stond Maeyens dan ook op de tweede plek op het podium. “In Luzern ga ik weer in de skiff, en op het EK kijken we hoe hard de dubbelvier gaat. Daarna is het nog even afwachten voor de definitieve uitzending naar Nieuw-Zeeland”, sprak de Belgische toproeier. En het vervolg van de rit, richting Londen 2012? “In Athene was ik zesde, in Beijing vierde. Of de logische conclusie dan een tweede plaats is in Londen? Waarom niet gewoon eerste?” De glimlach kwam bijna niet van het gezicht van de roeier uit Brugge te krijgen.

Ook de drie dames die zichzelf op het podium hadden geroeid in de finale om de Ladies Trophy oogden blij. Mirka Knapkova, vorig jaar nog de snelste, moest dit keer haar meerdere erkennen in Karsten. “Ik ben erg blij”, sprak de Tsjechische roeister na afloop. “In de halve finale had ik het heel zwaar, dus ik was blij verrast om te merken dat ik halverwege nog voor Ekaterina (Karsten, red.) lag. Zij is gewoon zo ontzettend goed.” Met het oog op het WK, dat pas in november verroeid zal worden, zei Knapkova de zomervakantie nu eindelijk als vakantie te willen gebruiken, om vervolgens in de Alpen en in Praag haar voorbereidingen te treffen voor de strijd op Lake Karapiro. Daar zal ze opnieuw tegen Karsten aan moeten treden.

De Wit-Russische Ekaterina Karsten is inmiddels 38 jaar oud, maar niks lijkt haar van een gouden medaille af te kunnen houden. Niet alleen dit jaar, maar ook in de aanloop naar Londen zal het moeilijk worden voor de concurrentie om naderbij te komen. Ook in de finale van de Ladies Trophy was het Karsten die in de laatste vijfhonderd meter met ogenschijnlijk speels gemak een versnelling plaatste en naar de winst roeide. Voor de tiende keer, een zeer uniek aantal. Dat Karsten na de Olympische Spelen in 2012 afscheid gaat nemen ligt voor de hand, maar niets is nog zeker. Ongetwijfeld wil ze nog één keer laten zien dat ze beste is, na de teleurstelling van zilver (in 2004) en brons (in 2008). Een gouden medaille in Londen zou haar totaal op zes Olympische medailles brengen op evenveel Spelen: drie goud, één zilver en twee brons. Steve Redgrave heeft weliswaar meer goud, maar Karsten heeft het meer alleen moeten opknappen.

Met name voor de roeiers en roeisters in categorie tot 23 jaar waren er afgelopen weekend uitzendingen te verdienen. Sinds het aanmerken van deze groep talenten door de KNRB en het aanstellen van een bondscoach development, is er een ommeslag te zien in de manier waarop deze leeftijdsgroep behandeld en benaderd wordt. Al een paar jaar groeit de afvaardiging naar dit ‘beloften-WK’ gestaag en wordt het roeien op internationaal niveau voor meer atleten mogelijk. Dat moet zich vervolgens uitbetalen in de SA-equipe, die van onderaf gevoed wordt door meer ervaren roeiers.

Niet voor alle SB-ploegen was de concurrentie goed te noemen, hetgeen niet gezegd kan worden over de tegenstrevers van Dirk Uittenbogaard. Deze jonge skiffeur van Nereus roeide een sterke Holland Beker, won zelfs zijn halve finale, maar moest in de finale uiteindelijk wel zijn meerderen erkennen in de reeds gevestigde namen. Nicole Beukers, skiffeuse van Njord, is bezig aan een goed seizoen en zal zich met haar ruime winst in de B-finale van de Ladies Trophy ongetwijfeld in de kijker van de bondscoach hebben gespeeld.

Twee mannen die in elk geval onderwerp van gesprek zijn, komen uit in de lichtgewicht klasse. De heren Van Schie (Asopos) en Van den Ende (Skoll) waren zowel op zaterdag als op zondag het favoriet geachte koppel Schouten/Greidanus te snel af. Laatstgenoemde tweetal was op de eerste World Cup van dit seizoen nog actief als nationale dubbel-twee, maar presteerde daar niet naar behoren. Nu zijn zij dus ook voorbij gestreefd door twee landgenoten. Het biedt bondscoach John Faulkner de gelegenheid om zijn ploegensamenstelling voor Luzern te overdenken. Hoewel Faulkners vlaggenschip, de lichte vier, een nederlaag leed tegen het laat geformeerde zware viertal (Noordhuis, Eefting, Klem, van der Want) uit de selectie van Dave McGowan, zal de ploeg in Henley en Luzern zich van zijn beste kant willen laten zien.

Bij de achten zagen we op het uitslagenlijstje geen verrassingen staan; beide nationale achten gingen er met de winst vandoor. Zowel bij de mannen als de vrouwen volgden de SB-achten op de tweede plaats. Een niet voluit roeiende Holland Acht verschafte voor het achttal SB’ers de mogelijkheid om lange tijd bij te blijven en zodoende naar een goed resultaat te varen. Een dergelijk resultaat was er niet voor de lichte mannenacht, die liefst 17 seconden toe moesten geven op hun zware collega’s.