Sinds 1984 heeft Nederland bij alle Olympische Spelen in het roeien één of meer medailles gewonnen. René Mijnders was bij heel wat blikken nauw betrokken als coach. Intussen is de Utrechter (onderscheiden door de gemeente De Bilt) technisch directeur van de KNRB. Uit hoofde van die functie filosofeerde hij zaterdag in het hoofdkantoor van sponsor Aegon tijdens de jaarlijkse roeidag over de toekomst. Het olympische jaar 2028 gebruikte hij als mikpunt. Dan immers moeten de Olympische Spelen in Nederland plaats hebben. Het Olympisch Vuur brandt bij René Mijnders die ook weet dat successen bij de O.S. in eigen land niet gegarandeerd zijn (dan wel verzekerd door Aegon). Maar het kan allemaal goed komen wanneer de Nederlandse roeiwereld bereid is de prijs van drie cappuccino's per maand te offeren voor het Nederlandse toproeien. ,,Drie cappuccino's maken het verschil.”
'Excelleren in 2028', luidde de titel van Mijnders' betoog. Hij schetste vier scenario's. ,,Die zijn allemaal mogelijk: 1. We doen niet mee bij het roeien; 2. We doen wel mee, maar spelen geen rol van betekenis; 3. We winnen twee medailles maar geen goud; 4. We winnen vijf medailles, waarvan twee gouden en behoren daarmee tot de top-5 landen van de wereld.”
Hoewel Nederland het momenteel best goed doet, gooide de technisch directeur een vraag richting de 250 aanwezigen in de zaal en liet handen opsteken. Wat gebeurt er als we doorgaan zoals nu? Bij scenario 1 gingen een paar handen omhoog. Bij 2 een paar meer. Bij 3 de overgrote meerderheid en bij 4 weer een handvol. Daarna stemde Mijnders zelf. ,,Ik denk 1, hooguit wordt het 2.”
Hij legde aan de hand van grafieken met de prestaties vanaf 1992 uit waarom. Eerst Groot-Brittannië dat in 1996 zo’n zware dip had, dat het Lagerhuis zich er druk om maakte, waarna de Britse sport zware kapitaalinjecties kreeg die veel meer mogelijk maakte voor de topsport. ,,Dit jaar beschikt het roeien daar alleen al over 44 miljoen pond.” Een bedrag waar Nederland alleen maar van kan dromen. ,,Nederland”, ging Mijnders verder, ,,heeft steeds mooi weten te pieken bij de O.S., daarna volgde altijd een terugval. Een neergaande tendens. Als we deze lijn volgen spelen we in 2028 geen rol meer. Is dat erg? Ja, dat is erg, want niet presteren bij de Olympische Spelen raakt het gehele roeien.”
,,Wat is er aan de hand als de focus op de O.S. het belangrijkste is? Veel doorstroming houdt daarna op. Daarna is in de instroom van de SA-equipe laag, en het duurt jaren om de nieuwe instromers op olympisch niveau te brengen. Het wordt steeds moeilijker. De roeisport professionaliseert, de budgetten nemen toe, het internationale niveau stijgt.”
Op een video kregen de aanwezigen nog een keer de eclatante zege van Ronald Florijn en Nico Rienks zien in 1988 in de olympische finale dubbeltwee. ,,Sinds Seoul”, aldus Mijnders, ,,gaat het roeien per jaar gemiddeld 0,7 seconde harder. Projecteer dat op 2028 en het verschil groeit in 40 jaar naar 28 seconden. Stel eens voor dat bij de finale van Seoul een ploeg 28 seconden voor de rest uit vaart.”
Volgens René Mijnders is de keuze simpel. Hij weet wat nodig is om een plaats in de top-5 van de wereld te veroveren, hoe de dalen in de prestatiecurve op te vullen: 1. de toppers langer vasthouden en een hogere instroom van de SA-equipe. ,,Om toppers langer te binnen moet je ze iets bieden, en als je meer medailles wilt winnen heb je talenten nodig. Hoe meer talenten, hoe meer medailles. Testen op scholen, centra creëren in de regio en samenwerken. Voortgaan met de professionalisering, waarvoor ook optimale faciliteiten noodzakelijk zijn. Ook onze bestaande topsportlocatie kan beter. Kunnen we dat realiseren? Ja! Kost dat geld? Ja!”
De huidige financiering van het toproeien gebeurt met geld van NOC*NSF, van het ministerie VWS, door sponsoring en door eigen middelen (contributie). De nationale sportkoepel stelt prestaties als voorwaarde voor financiële hulp in casu olympisch eremetaal. Ook moet de bond zelf ambitieus zijn. Mijnders: ,,De investeringen van de KNRB moeten omhoog. Dat kost momenteel grote moeite. Sponsoring en eigen middelen zijn mogelijkheden om de bijdrage te verhogen. Meer leden betekenen meer bijdragen. Maar meer leden is niet genoeg. Op dit moment betalen leden 50 cent per maand als bijdrage aan het toproeien. Wat is nou € 0,50. Ook € 1,50 is niet veel. Evenwel brengt dat met 27.000 KNRB-leden de bijdragen toproeien op drie ton! Ik ga voor drie cappuccino’s, dat is nog ietsje meer!. Die drie koppen koffie maken het verschil. Wie zou dat er niet voor over hebben?
Later, bij een cappuccino, realiseerde René Mijnders dat zoíets niet meteen realiseerbaar is. Toch wil hij er voor gaan. ,,Het is vooralsnog een kwestie van bewustwording.”
|
